Opvoeding Tips Bij Monsters, Heksen & Spoken

Mijn peuter was bang. Het is nog niet zo heel lang geleden begonnen. Eerst vond Taha vooral het donker niet meer zo leuk, maar als snel kwamen daar spoken bij. Geen idee hoe hij hierbij komt, maar de schrik zat er bij meneer in ieder geval goed in. Taha was op een gegeven moment zo bang voor het donker dat hij een andere trui aandoen al eng begon te vinden. Waar komt die angst toch vandaan, en hoe ga je ermee om? Ik ging voor jullie op zoek.

 

En toen was hij bang

De wereld van Taha wordt met de dag groter, en met die groei komen nieuwe indrukken. Ik merk dat Taha altijd erg levendig droomt als hij veel indrukken heeft gehad, en ineens was daar de nare droom. Wat hij precies heeft gedroomd weet ik niet, wel dat hij enorm bang in zijn bedje zat en sindsdien overtuigt is van het bestaan van spoken. Waar het donker is, daar zijn de spoken. Na wat online speurwerk is het de leeftijd (as always) en is angst voor het donker en spoken iets wat gewoon bij opgroeien hoort. Peuters leven nog echt in een magische wereld, waar alles kan en alles mag. Een heks of een spook in in hun ogen net zo echt als de buurman. De salie kan dus weer in de kast.

 

angst, bang, peuter

 

Erkennen en hervormen

Wat ik steeds weer opnieuw las was het advies om de angst te erkennen. Juist omdat fantasie en werkelijkheid bij peuters elkaar overlappen. Door het niet te erkennen kom je in een eindeloze discussie die er niet toe doet. Het is niet belangrijk of het bestaat of niet voor de kleine, het is belangrijk dat het weg gaat. Nu. Meteen.
Wat bij Taha erg hielp was de spook grappig maken. Ineens had hij een andere kleur, of ging hij struikelen. Iets wat Taha aan het lachen maakte en waardoor hij op dat moment niet meer bang was. De oh zo populaire “spokenspray” was een grote hit. Het liefst ging hij zelf op jacht en sprayde zijn hele kamer door. Wanneer we uit de heat of the moment waren, bijvoorbeeld tijdens een knuffelsessie overdag, sneed ik het onderwerp spoken weer aan. Dan hadden we het erover dat ze eigenlijk niet echt zijn, dat het niet erg is om bang te zijn maar dat het niet nodig is om bang te zijn en hoe hij als hij zich bang voelde zichzelf kon wapenen tegen de angst. Inmiddels is de angst een stuk minder en slaapt Taha ook niet meer met het grote licht aan. Tegenwoordig maken we zelfs grapjes over de spoken en hebben we de grootste lol!  De spoken zijn voorlopig uit het veld geslagen en nu is het afwachten op de volgende monsters.

 

Tips!

  • Laat jouw kleintje zijn angst zo goed mogelijk verwoorden;
  • Bevestig zijn angst (ik begrijp dat je bang bent voor x omdat x);
  • Volg jouw kleintje in zijn fantasie, verjaag de spoken, zet de heks het huis uit en geef zijn knuffel een waakfunctie;
  • Forceer niet en zeg niet dat er niets is;
  • Geef jouw kleintje het gevoel dat je hem gelooft en biedt troost, geef hem vertrouwen;
  • Praat om een luchtig moment over het onderwerp en maak het grappig.

 

Als het meer is dan een fase

Meestal gaat angst vanzelf over wanneer je mini-me groter wordt. De werkelijkheid wordt voor hen steeds duidelijker en ze gaan steeds meer logisch denken. Toch kan het soms zijn dat de angst niet over gaat en steeds grotere vormen aanneemt. Ook een traumatische ervaring kan ervoor zorgen dat je kleintje een specifieke angst ontwikkeld dat niet zo één twee drie overgaat. Wanneer jij het idee hebt dat jouw kleintje de angst niet meer de baas kan raad ik je aan contact op te nemen met de huisarts of het consultatiebureau.

 


Waar is jouw ukkepuk bang voor?

 

Foto: Pexels

2 reacties Voeg de jouwe toe

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.