Nee, ik wil geen tweede kind

Persoonlijk8 Reacties op Nee, ik wil geen tweede kind

Nee, ik wil geen tweede kind

Afgelopen week had ik het met collega-bloggers over het onderwerp wel of geen tweede kind. De vraag kwam bij mij voor het eerst nog net niet aan mijn kraambed. Wanneer ik, keer op keer, de vraag beantwoord krijg ik scheve gezichten en moet ik onze keuze verantwoorden. Nee, ik wil geen tweede kind. Kerim wil ook geen tweede kind. Mijn gezin is compleet en het is goed zo. Blijkbaar hoort dit niet en zou ik overvallen moeten worden door een incompleet gevoel en zouden mijn eierstokken moeten rammelen als de rammelaar van mijn fictieve tweede kind. Waarom?

 

Kinderwens

Die heb ik eerlijk gezegd nooit gehad. Weet je nog die vriendschapsboekjes van vroeger? Waar mijn vriendinnetjes allemaal opschreven dat ze later moeder wilde worden antwoordde ik in het boekje steevast dat ik advocaat wilde worden. Jaren lang heb ik geroepen dat ik geen kinderen wilde en mistte de oerdrang om mijzelf voort te planten. Begrijp mij niet verkeerd, er is niets op de wereld dat mij gelukkiger maakt dan Taha, maar een tweede kind omdat dat nou eenmaal van je verwacht wordt vind ik nogal een dingetje. Persoonlijk vind ik dat je gaat voor een (tweede) kind omdat beide ouders dit graag willen, niet omdat het nou eenmaal zo hoort.

 

Het is zo zielig

Argumenten en vooroordelen van mensen die graag baas over mijn buik willen spelen liegen er niet om. Het zou zielig zijn voor Taha dat hij geen broertje of zusje heeft. Toch zijn er legio verhalen over broers en zussen die elkaar niet kunnen luchten of zien. Het is geen garantie voor een harmonieus gezin. Ook zou Taha enorm verwend worden, niet sociaal worden en zou hij absoluut niet leren hoe hij zou moeten samen spelen. Dit lijken mij nou niet zaken die afhangen van een broertje of zusje. Wij kunnen Taha prima deze dingen bijbrengen zonder dat daar een tweede kind om de hoek moet komen kijken. Taha is niet alleen. Hij heeft onwijs veel vriendjes, een hechte familie en een breed sociaal netwerk.

 

Zwangerschap

Naast dat mijn eierstokken zich angstvallig stil houden speelt ook mijn zwangerschap een grote rol in deze beslissing. Lichamelijk had ik weinig klachten, maar mentaal heeft het zowel mij als onze relatie bijna de kop gekost. Mijn zwangerschap was niet gepland en kwam dwars door de anticonceptie heen tot stand. Kerim en ik kende elkaar nog helemaal niet zo lang en dit was nogal een omschakeling, ondanks dat wij bewust voor het kindje kozen. Dankzij de hormonen was ik verschrikkelijk jaloers op het paranoïde af en negen maanden lang was de spanning om te snijden in huis. Pas nu, na drie jaar, zitten wij weer in rustiger vaarwater, is de fundering van onze relatie weer hersteld en zit ik weer goed in mijn vel. Ik wil de gok niet wagen mijn relatie en mijn gemoedstoestand weer op het spel te zetten door opnieuw zwanger te raken.

 

Compleet

Wij zijn compleet. Zowel Kerim als ik hebben helemaal niet de wens om nog een keer ouders te worden. Het is goed zo. De enige reden dat het onderwerp een aantal keer thuis ter sprake is gekomen is omdat anderen vinden dat wij een tweede kind zouden moeten nemen. Juist, anderen, niet wijzelf. Op dit moment kunnen we Taha alles bieden wat nodig is, heeft hij onze onverdeelde aandacht en het allerbelangrijkste: wij zijn gelukkig zo. Dus bij deze verzoek ik iedereen om te stoppen met vragen naar het tweede kind. Voorlopig hebben wij die wens niet. Het is doodvermoeiend continue tekst en uitleg te moeten geven en onszelf te verantwoorden alsof wij iets doen wat niet hoort. We zijn niet incompleet. Taha is niet zielig. Wij bepalen zelf onze koers.


 

Als mij iets is opgevallen sinds ik moeder ben is het wel dat iedereen altijd wel ergens wat van moet vinden. Nu vraag ik mij af: welke opmerkingen en vooroordelen krijg jij continue en hoe ga jij daarmee om?

 

8 thoughts on “Nee, ik wil geen tweede kind

  1. Ik wilde moeder én advocaat worden. Ben blij dat er in ieder geval eentje is gelukt 😅 Wat andere mensen vinden moeten ze lekker voor zich houden. Die eeuwige bemoeizucht van medemoeders is echt een crime zo nu en dan.

    1. Ha! Toevallig! Zelf ben ik gestart met rechten via de OU, al moet ik zeggen dat dat al een lange tijd op een héél laag pitje staat haha. Het is inderdaad zo jammer hoe iedereen zich met elkaar bemoeit, het lijkt wel alsof je continue aan de verkeerde kant in de rechtszaal staat :p

    2. Geweldige blog!! Ik wilde zangeres worden.. op een gegeven moment werd dat de zingende kapster.. Haha!! Dus.. pas 4a5 jaar geleden begon ik echt goed na te denken over evt een kinderwens. Toen het uitzicht bijna leek dat het me niet gegund zou worden lichamelijk. Uiteindelijk kwam dat goed en begon ik te denken. Zou ik het willen missen? Nee.. dus zo.. nu nog na een tweeling zitten mensen te zeuren.. nu wil je vast een meisje bla bla bla.. dus.. Ik vind dat iedereen het zelf moet uitmaken.. misschien is het iemand ook gewoon niet gegund en dan komt iemand met zo’n kut opmerking.. mensen zijn altijd ontevreden over het leven van een ander. Goeie blog dit!!

  2. Wat mooi echt dat je gewoon dit kunt zeggen! Ik heb altijd gezegd ik ben ok zo en dat ook met redenen uiteindelijk toch voor gegaan en ook nu blij!
    Maar had alleen met mijn dochter ook gewoon compleet gevoel gehad het gaat zoals het gaat dit is voor jou ook gewoon ok! En pfff idd wat mensen allemaal niet vinden … ik kan je wel uit ervaring zeggen dat het uiteindelijk stopt de vraag😉

  3. Hoi Nisa,
    Ik ken je gevoel van zwangerschap maar al te goed en heb je de kraamweek natuurlijk mee gemaakt.
    Zwanger zijn is echt niet altijd die ROZE wolk waarin iedereen denkt dat je hoort te zitten.
    En dan nog maar niet te praten over de opmerkingen die ik, na 12 jaar, nog steeds krijg als mensen horen dat we maar 1 kind hebben.
    Bij ons was het niet een echt bewuste keuze maar dan nog. Als je er 1 hebt is het niet te zeggen dat nummer 2 ook lukt. En dat verantwoorden is soms zo vermoeiend en als ik er klaar mee ben dan is mijn opmerking ook vaak niet heel vriendelijk.
    Mensen moeten eerst eens nadenken voor ze dit soort vragen stellen.
    En kinderen die opgroeien zonder broers/zussen zijn vaak juist veel socialer omdat ze geen broers/zussen hebben om achter te schuilen of samen mee te spelen. Hierdoor gaan ze sneller contact zoeken met andere kinderen.
    Ons gezin is nu ook echt wel compleet en kunnen hem nu ook gewoon geven wat hij nodig heeft.
    Een hele dikke knuffel voor je mooie mannetje.

    1. Ha Esther!

      Bedankt voor je lieve comment! Wat bijzonder dat zelfs na 12 jaar mensen nog opmerkingen maken, wat jammer! Juist omdat het geen bewuste keuze is geweest, erg respectloos. Mensen gaan er toch te snel van uit dat kinderen krijgen zo vanzelfsprekend is als een broodje döner bestellen bij Thuisbezorgd.. Snap heel goed dat je wat eh, minder vriendelijk antwoordt ;)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Back To Top