Opvoeding | 4 Beloftes Die Ik Finaal Heb Gebroken

Heb je wel eens meewarig naar andere ouders gekeken en gedacht: dát zou ik echt nooit zo doen? Je neemt je voor, nee je belooft jezelf en jouw kind, dat je het echt anders aan zou pakken. Je bent toch zeker geen loedermoeder? Ha! Vandaag ga ik op de biechtstoel en vertel ik je 4 opvoedingsbeloftes die ik heb gebroken.

 

Ik zal alleen maar vers en biologisch voor hem koken

Potjes en ander kant en klaar voedsel. Dat zou ik dus nooit doen. Hij zou gek worden op groenten en fruit, en elke dag alleen maar vers en biologisch eten. Ja dáhág moet Taha hebben gedacht, want die begon op een gegeven moment stoïcijns eten te weigeren. Aangezien ik toch liever niet had dat mijn kind honger leed gaf ik toe, en de potjes waren niet aan te slepen. Taha is nog steeds af en toe een lastige eter, maar eet even vaak graag zijn groenten op en is toch nog gek op fruit. Tegenwoordig ben ik hier veel makkelijker in geworden, en geef ik hem net zo graag een kant en klare kipnugget in dinovorm als dat ik hem een verse broccolischotel voorzet. 

 

Ik zal altijd geduldig uitleggen waarom iets niet mag

Toen ik zwanger was viel het mij extra vaak op wanneer een ouder zijn stem verhief naar zijn kind of kortaf terecht wees. Dan bedacht ik mijzelf dat ik dat nooit zou doen. Ik zou een serene moeder zijn die geduldig uit zou leggen waarom iets niet mag, en waarom ik het niet leuk vind dat hij zich zo gedroeg. Ha. Ha Ha Ha. Die vlieger ging niet op, ja soms, om vervolgens uiteindelijk toch neer te storten. Niet dat ik altijd maar loop te tetteren naar mijn kind, maar ook ik verlies echt met regelmaat mijn geduld. Voel ik mij daarna schuldig? Absoluut. Is het pedagogisch verantwoord? Waarschijnlijk niet. Maar een moeder is ook maar een mens, en hij zal hierdoor vast niet scarred for life zijn.

 

Mijn kind krijgt niet meer schermtijd dan één uur per dag

Prachtig idee vond ik dit. Zo min mogelijk schermtijd en zoveel mogelijk zelf spelen. Totdat ik erachter kwam dat die wipstoel voor de televisie bijzonder gunstig was bij het strijken. Zo langzamerhand sijpelde er steeds meer schermtijd in, en op een gegeven moment heb ik het los gelaten. Nu kijkt Taha televisie wanneer hij dat wil, en dat is niet zo bijzonder veel. Natuurlijk druk ik de televisie uit wanneer het de spuigaten uit loopt, al is dat vrijwel nooit nodig. Hij kijkt wat, hij drukt de tv uit, hij gaat spelen en gaat dan weer wat kijken. Ik ben sowieso veel losser geworden in alles willen bepalen voor Taha, liever stuur ik hem. Wat dat betreft leer ik enorm veel van het moederschap, en veranderd het mijn karakter enorm!

Gebroken opvoedinsbelofte: een omgekochte peuter
Een in de IKEA omgekochte peuter.
 

Ik zal mijn kind nóóit omkopen

Totdat ik al ik weet niet hoe lang stond te wachten totdat we ein-de-lijk naar huis konden na het boodschappen doen. De eerste “als je nu dit, dan krijg je dat” uitspraak was geboren, en die is nog vaak gebruikt. Trots ben ik er niet op, en ik probeer het ook echt zo min mogelijk te doen. Toch blijft het soms een uitkomst, ik kan gewoonweg niet altijd ”aan” staan op pedagogenmodus. Dan ben ik maar een loedermoeder.

 

Topje van de ijsberg

Natuurlijk zijn dit niet de enige opvoedingsbeloftes die ik heb gebroken, zo langzamerhand komen er steeds meer bij. Ik ben er al vrij vlot achter gekomen dat ouderschap uiteindelijk moeilijk te plannen valt. Op voorhand weet je gewoonweg niet wat het karakter van jouw kleintje is of hoe de situatie zich voor gaat doen. Inmiddels ben ik erachter dat er maar één belofte écht voor mij werkt: go with the flow!

 

En jullie?

Na een kleine rondvraag bleek ik niet de enige te zijn die haar opvoedingsbeloftes uiteindelijk gebroken heeft, ook jullie kunnen er wat van:

Naomi van AltijdMoe.der:
Ik zou nooit, maar dan ook nooit toegeven aan gedram (chocopasta op brood, tv langere tijd aan). Eigenlijk gaat dit altijd helemaal goed, mits het na half 8 is. Om half 7 s’ ochtends kan ik een jankende peuter niet aan… 
Tegenwoordig ga ik de strijd niet eens meer aan zo vroeg op de ochtend. Oh ja en ik zou niet zo’n overgevoelige moeder worden die jankt als ze haar kind voor ’t eerst naar de opvang brengt.


Mirjam van Een Goed Verhaal

Ha! Ik riep altijd: Ik word nooit zo streng als jij mam! En nu? Nu vind mijn moeder mijn manier van opvoeden best streng en komen de kleintjes overal mee weg bij oma. Ze verwent ze enorm en mijn kinderen geloven het niet als ik zeg dat oma een strenge moeder was.


Lizette van
Reismuts:
Ik riep altijd (bijna kokhalzend als ik het anderen zag doen): ik zal nooit al dat kwijl/spuug/snot/enz. met mijn handen afvegen. Maar wat blijkt… nu het eigen is en er even geen doekje direct bij de hand ligt, veeg ik het met plezier gewoon af hoor.


Annelies van
Dirksdotter
Ik snapte dat ruiken aan luiers nooit. Why the fuck zou je zoiets smerigs ruiken? Je ruikt het op afstand toch ook wel? Nou, ik doe het regelmatig. Check. Check. Dubbelcheck of er echt moet verschoond worden, niet mijn hobby namelijk 😂


Zo zie je maar, uiteindelijk doen we wat goed voelt, of wat makkelijk is, of kiezen we voor een ander pad uit pure noodzaak. Die opvoedingsbeloftes gooien we soms vrij snel overboord, en dat maakt helemaal niets uit. Zolang die kleintjes maar in leven blijven, zich goed ontwikkelen en gelukkig zijn, toch?

 


Welke opvoedingsbeloftes heb jij radicaal overboord gegooid?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.